De Leeuw en het Lam

Jezus heeft overwonnen.
Jezus is de minste weg gegaan. Door zijn lijden bracht hij overwinning.

Jezus was sterk en was gezegend met wijsheid.
Hij zei: '‘Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.'

Hij is de Leeuw van Juda.
en het Lam van God.

Dit zijn een paar ogenschijnlijke tegenstellingen. Ik merk bij mij zelf dat ik vaak het eerste deel veel aandacht geef. Jezus die sterk is en heeft overwonnen. Dit is zeker waar, maar Hij was ook een man van liefde en ging de minste weg. Hij had bewogenheid voor mensen en was bereid om zijn heerlijkheid af te leggen om ons te redden. Gods koninkrijk is een koninkrijk van kracht, maar deze wordt zonder liefde niet zichtbaar.

God en je partnerkeuze

Hoe moeten het onderwerp partnerkeuze als christen behandelen?

Matteus 19:4-6 maakt duidelijk dat Jezus de standaard voor het huwelijk hanteert die wordt genoemd in Genesis:
“Toen kwamen er Farizeeën op hem af om hem op de proef te stellen. Ze vroegen: ‘Mag een man zijn vrouw om willekeurig welke reden verstoten?’ Hij zei: ‘Hebt u niet gelezen dat de schepper de mens bij het begin (NBG: in den beginne) mannelijk en vrouwelijk heeft gemaakt? En Hij vervolgde: ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zijn niet langer twee maar één.

Nu kan je natuurlijk denken dat tegenwoordig dit niet meer geldt, omdat het gewoon niet reëel is, kijk maar naar het aantal scheidingen. De farizeeën vroegen dan ook: ‘Waarom schreef Mozes voor dat mensen mochten scheiden?’ Jezus antwoordt dan ‘dit komt door de hardheid van hun hart’

Matteus 19: 7-8
Toen vroegen zij Hem: ‘Waarom heeft Mozes dan voorgeschreven haar een scheidingsbrief te geven en haar zo te verstoten?’ Hij antwoordde: ‘Omdat u zo harteloos en koppig [Engels: because of the hardness of your hearts] bent, daarom heeft Mozes u toegestaan uw vrouw te verstoten. Maar dat is niet vanaf het begin zo geweest.

Hij zegt ook dat dit vanaf het begin niet zo geweest is. Dit impliceert dat vandaag de dag nog steeds de standaard voor het huwelijk van Genesis geldt. Zijn onze harten dan niet verhard? De harten van de niet wedergeboren mens wel. Maar wat gebeurt er als we wedergeboren worden? Dan gelden deze mooie teksten:

2 Kor 5:17: Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.
Ez 34:26: 26 Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven. 27 Ik zal jullie mijn geest geven en zorgen dat jullie volgens mijn wetten leven en mijn regels in acht nemen.

We kunnen hieruit concluderen dat de standaard voor vandaag nog steeds Genesis is. Iedere verandering van deze standaard is slechts een concessie aan de hardheid van het niet wedergeboren mensenhart. Christenen die wedergeboren zijn een nieuwe schepping. Zij zijn niet langer onderworpen aan de heerschappij van hun oude, vleselijke natuur. Daarom is voor een christen, ook vandaag nog, de goddelijke standaard voor het huwelijk gelijk aan de standaard die God heeft ingesteld bij de schepping en die Jezus steeds heeft hooggehouden tijdens zijn tijd op aarde.

Anderen helpen: geef je een brood of een steen?

‘Is er iemand onder jullie die zijn kind, als het om zijn kind, als het om een brood vraagt, een steen zou geven? Of een slang, als het om een vis vraagt? Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel dan het goede geven aan wie hem daarom vragen. Behandel anderen dus steeds zo als jullie willen dat ze jullie behandelen. Dat is hart van de Wet en de Profeten.’ Matteüs 7:9

De redenering in deze paragraaf is opvallend. Eerst wordt er gezegd dat je het goede wilt geven aan je kinderen. Maar dat kan niet altijd, je wilt geen steen geven als geen brood hebt. De Vader in de hemel kan wel voor brood zorgen als we Hem daar om vragen. Dat vragen gaat het niet over onszelf, maar wat we anderen willen geven, zodat we hen zo kunnen behandelen zoals we graag zelf behandeld willen worden.

Stel dat er iemand in je omgeving is waarvan je weet dat je hem/haar niet kan helpen. Je zou wel willen, want je wenst het goede voor hem/haar. In een vergelijkbare situatie zou je zelf immers ook zo behandeld willen worden. Maar je weet niet wat je moet zeggen tegen of doen voor die persoon, terwijl die persoon het zo nodig heeft. Dan mag je naar God gaan met de vraag: ‘Heer, ik weet dat die persoon daar mee zit en ik kan hem niet helpen. U zegt dat we mensen moeten behandelen zoals wij behandeld zouden willen worden. Schenk mij daarom mij wat ik nodig heb om hem te helpen. U bent de hemelse Vader.’ Zo kunnen we anderen behandelen als we zelf behandeld zouden willen worden. Want we willen geen dode stenen uitdelen, maar brood, levensvoedsel.

Gevoel, prestatie en het bloed van Jezus

Hier zie je een grafiekje van het verloop van iemands prestatie voor God in een week, bijv. bidden, proberen niet zondigen en goede daden doen. Je ziet één dag waarop de subjectieve prestatiemaat erg hoog is.

Hier nog een grafiekje. Ditmaal voor gevoel. Top in het weekend en wat minder door de week. Ik denk dat deze persoon in de dalen en op de top eerder het contact heeft gezocht met God.
Nu denk je misschien al, ‘maar zo werkt het toch niet’. Nee, maar zo denken we vaak wel. Als we het idee hebben dat we iets hebben gedaan voor God ga je makkelijker bidden. En als je vrolijk bent is het misschien ook wel makkelijker (of juist niet omdat je God dan zogenaamd niet nodig hebt).

Gelukkig is voor God ons gevoel of onze prestatie niet beslissend of we contact met Hem kunnen hebben. Hij kijkt naar het bloed van Jezus. Het bloed van Jezus is onze enige grond van toegang bij God (Exodus 12:3, 1 Petrus 18-19, Romeinen 3:25), en de waarde daarvan is altijd 100%.

Hebr 9: Christus daarentegen is aangetreden als hogepriester van al het goede dat ons is toebedacht: hij is door een indrukwekkender en volmaakter tent – die niet door mensenhanden gemaakt is en niet behoort tot onze schepping – voor eens en altijd het hemelse heiligdom binnengaan, en dan niet met het bloed van bokken en jonge stieren maar met zijn eigen bloed. Zo heeft een eeuwige verlossing verworven. … Daar wij dan, broeders, volle vrijmoedigheid bezitten om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus … laten wij toetreden!

Weet u niet dat?

1 Korinthe 3:16 Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in uw midden woont?

Allen die bekeerd zijn en geloven hebben de gave van de Heilige Geest ontvangen. Het is namelijk door de Geest dat je erkent dat Jezus Heer is. Het is dus niet de vraag of je de Heilige Geest hebt. Nee, het is de vraag of je daarvan uit leeft. Leef je vanuit het besef dat de Heilige Geest in je woont?

In het Oude Testament was de tempel de plaats waar Gods Geest woonde. Maar nu woont Gods Geest in ieder die gelooft. Daarom zijn we een tempel van de Heilige Geest. Dat geschenk is erg groot en moet met respect benaderd worden. Want wie woont in je hart? God! God zelf woont in je. Als je 5 euro op zak hebt ga je daar vrolijk mee om. Maar wanneer je tienduizend euro op zak hebt, gedraag je je wel anders.

Als je een tempel bent van de Heilige Geest ben je niet meer van je zelf, maar van God. Jezus heeft jou immers door zijn bloed vrijgekocht. Hij gaf zichzelf, daarom zijn wij ook niet meer van onszelf, maar van God. Als we tot de ontdekking komen dat we een woonplaats van God zijn, dan moet daar onze volledige overgave op volgen.

Uit "Het normale christelijke leven" van Watchman Nee:
Als we God niet het volstrekte gezag over ons leven geven, kan Hij wel aanwezig zijn, maar Hij kan zich niet krachtig openbaren. Dan wordt de kracht van de Geest tegengehouden. Leeft u voor de Here, of leeft u voor uzelf? Misschien is deze vraag nog te vaag. Vraagt God iets van u en wilt u het Hem niet geven? Is er enig punt, waarop u Hem weerstaat? Eerst wanneer alle weerstand wordt opgegeven en de Heilige Geest volledige vrijheid van handelen krijgt, kan Hij het leven van Christus in het hart van de gelovige openbaren." Zoals ook staat in Jakobus 4:5:

Denk niet dat de Schrift zonder reden zegt: De Geest die hij in ons liet wonen, eist hij geheel voor zichzelf op.

De eerste opdracht: God liefhebben

In deze tijd hebben we een nogal verwarrend beeld van liefde. Liefde is vooral romantisch en zoekt vaak meer zichzelf dan de ander. Hoe ziet God liefde?

"15 Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. ... 21 Wie mijn geboden kent en zich eraan houdt, heeft mij lief. Wie mij liefheeft zal de liefde van mijn Vader en mij ontvangen, en ik zal mij aan hem bekendmaken." (Joh 14)

Liefde wordt hier dus gekoppeld aan gehoorzaamheid.
Het bekende eerste gebod (niet de eerste optie) is:

‘Meester, wat is het grootste gebod in de wet?’ 37 Hij antwoordde: ‘22 Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. 38 Dat is het grootste en eerste gebod.' (Matt 22:36-38)

God heeft alles, maar toch is er iets waar hij naar het meest naar zoekt, en dat is onze liefde. Hij wil ons hart. De grootste opdracht is God liefhebben met heel je hart en heel je verstand. Dan komt liefde voor anderen vanzelf.

God lief hebben met je hart

We hebben de dingen lief in ons leven waar we zelf voor kiezen. Voor zulke dingen maken we veel tijd vrij. Het is nodig om een keuze te maken om God lief te hebben met je hart:

Omdat hij Mij zeer bemint, zal Ik hem bevrijden; Ik zal hem beschutten, omdat hij mijn naam kent. - Because he has set his love [heart] upon Me, therefore I will deliver him… (Ps. 91:14 Nederlands en Engels)

Het hart is de bron van emoties. Emoties zijn sterk en bepalen een groot deel van ons leven. God wil dus ook dat we Hem met onze emoties lief hebben. Je hart moet gericht blijven op God. Emoties die verbonden zijn aan geld, macht, verkeerde relaties, zondige verslavingen en bitterheid moeten we uit ons hart houden:

Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven. (Spreuken 4:23)

God lief hebben met heel je verstand

Waar we verstandelijk mee bezig zijn kan ofwel onze liefde voor God aanwakkeren of juist verminderen. Als we ons verstand vullen met de juiste dingen kunnen we Jezus meer lief hebben; als we ons verstand vullen met verkeerde dingen wordt dat minder. We kun ons denken vullen met entertainment en dagdromen, maar we kunnen ook de tijd nemen om ons verstand te vullen met Gods woorden.

Enthousiast over Gods Woord

Meer en meer raak ik enthousiast over Gods woord. De bijbel is niet zo maar een boek. Het is Gods woord. Het is onmisbaar. Ik probeer elke keer als ik twijfel of mij onzeker voel Gods woorden te herinneren. En dat helpt. Als ik soms denk dat God er niet is, wat absoluut niet waar is, dan herinner ik mij zelf bijvoorbeeld aan Matt 28 waarin staat "Houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van de wereld".

Van Jeremia lezen we dat Gods woorden zijn voedsel waren:

"Telkens als ik uw woorden hoorde nam ik ze als voedsel tot mij.
Uw woorden gaven diepe vreugde" (Jer. 15:16)"

En in psalm 1:2:

"Gelukkig de mens die vreugde vindt in de woorden
van de Heer, ze steeds weer overdenkt,
overdag en 's nachts."

Soms heb je zo'n moment dat een bepaalde bijbeltekst precies voor jou en een bepaalde situatie is. Dat zijn mooie momenten. Voor mij is er ook een verschil in gewoon bijbellezen en Gods woord overdenken. Gods woord overdenken (noem het bijvoorbeeld bijbelmeditatie) gaat verder. Ik overdenk Gods woord de laatste tijd door eerst het vers heel vaak te lezen, daarna de tekst over te schrijven, daarna hard op te lezen en ten slotte er over te bidden. En vaak spreekt Gods tijdens dit proces tot mijn hart, eigenlijk altijd wel. Ik kan het je echt aanraden. Het mooie is ook dat je na zo'n half uur nadenken over het vers je het vers ook uit je hoofd weet en dan kan later Gods Geest je weer aan die tekst herinneren als dat nodig is.