Het doel van bidden

Ik wil hier verder gaan op de noodzaak om te bidden. Jij maakt God op aarde legaal. Een rare uitspraak misschien, maar ik bedoel er mee te zeggen dat omdat wij een geest in een lichaam hebben we over de aarde heersen (Gen 1:26), en God heeft geen lichaam maar is Geest en kan dus niet heersen over de aarde zonder dat we Hem toestemming geven. God kan ons op die manier gebruiken om een zegen te zijn voor ons gezin, onze straat, onze stad, onze studiegenoten en onze collega's. Daarom bidden we "God, ik geef u toestemming om in mijn leven te komen". Zo komt de hemel op aarde:

Matt 6:10 "Laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel."

We denken vaak dat gebed hetzelfde is als God vragen om ons iets te geven, terwijl bidden juist is iets dat God ons iets geeft. We geven God toestemming om door ons geloof de aarde te veranderen en dit is waarom gebed zo noodzakelijk is. Gebed is het geven van toestemming aan God om tussenbeide te komen om zijn wil uit te voeren. De hemel mag willen dat er iets gebeurt, maar de hemel wacht en moedigt het initiatief vanuit de aarde om die wil te verlangen aan, om dan te bidden dat die gebeuren zal. God heeft zo beschikt dat terwijl hij zoekt naar een persoon die bidt 'Uw wil geschiede op aarde' in een situatie, zijn hand teruggetrokken blijft.

Zelfs Jezus gaf God toestemming voor het kruis door te zeggen 'Uw wil geschiede' in de tuin van Getshemané waar zijn wil van alle kanten werd aangevallen. Het offer kon pas plaatsvinden nadat Jezus eerst samen met God wilde dat het gebeurde. Op het kruis werd het verzoek ingewilligd. Voor alle zonde, ongelukkig zijn, pijn werd betaald. Door het kruis en zijn opstanding overwon Jezus over alle machten en overheden van de duisternis (Kol 2:15). De sleutels van de dood en het leven zijn daar teruggenomen. En nu hebben wij deze sleutels. Door zijn Naam te gebruiken, kunnen we zijn wil afdwingen op aarde en zijn wil bidden door zijn Woord.

Sleutelvers:
Matteüs 16:19 "Ik (Jezus) zal u de sleutels geven van het Koninkrijk der hemelen, en wat gij op aarde binden zult, zal gebonden zijn in de hemelen, en wat gij op aarde ontbinden zult, zal ontbonden zijn in de hemelen."

Bidden is dus een noodzaak!! Als je niet bidt, kan God ook niet ingrijpen, bidt dus zonder ophouden. Wij hebben de autoriteit en God heeft de kracht. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet (Jak 5:16b).

Houdt God van me?

Waarom proberen we zo vaak alle macht Gods liefde te verdienen?? We hebben angst dat het nooit genoeg is. We bidden en lezen de Bijbel, maar eigenlijk hebben we nooit het gevoel dat het genoeg is. Het voelt of we nooit goed genoeg zijn, en om dat maar goed te maken brengen we ons tot allerlei activiteiten.

Het is als net bij de gelijkenis van de rijke jongeling. Hij vraagt aan Jezus: 'Wat moet ik doen om het koninkrijk van God binnen te gaan'? Jezus vraagt of hij zich aan de geboden heeft gehouden, waarop de rijke zakenman antwoordt dat hij dat heeft gedaan. Jezus kijkt hem dan liefdevol aan en zegt: 'Eén ding ontbreekt u: ga naar huis, verkoop alles wat u hebt en geef het geld aan de armen, dan zult u een schat in de hemel bezitten; kom dan terug en volg mij'. De man werd somber toen hij dit hoorde en ging teleurgesteld weg.

Onze eerste reactie op dit verhaal is: 'zie je wel: we moeten het koninkrijk van God verdienen, hij was vast hebzuchtig en moest zijn geld weggeven'. Maar dat was niet Jezus' bedoeling. Hij hield al van de man. Hij wilde alleen maar dat de rijke jongeling zou ophouden met het proberen om Gods liefde te winnen. Jezus legt dat de lat voor de man expres te hoog, om aan te tonen dat onze inspanningen nooit hoog genoeg zullen zijn! God houdt van ons!! En God wil dat wij ophouden om bang te zijn dat we niet goed genoeg zijn en niet meer te leven vanuit de ANGST dat God niet van ons houdt.

De liefde kent geen angst.
Maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit,
want vrees houdt verband met straf.
En wie vreest is niet volmaakt in de liefde.

1 Johannes 4: 18

De wedloop

Als je iemand een tijdje niet gezien hebt, stel je iemand al snel de vraag 'hoe gaat het met je?' Helaas worden er op deze vraag vaak hetzelfde antwoord gegeven. Er zijn grofweg drie mogelijkheden.

1) Het gaat hartstikke goed (en dit is gemeend).
2a) Het gaat goed (persoon kijkt weg of naar de grond of doet in elk geval alsof het goed gaat)
2b) Het gaat niet goed, want ....
Dit antwoord wordt het minst gegeven. Het is zo makkelijk om te zeggen dat het goed gaat als je eigenlijk niet goed in je vel zit, want anders moet je gaan uitleggen waarom het niet goed gaat. Als je nu nog eens de vraag stelt "hoe gaat het me je", let dan eens op de reactie van mensen; gaat het wel echt zo goed met ze?

3) Ja, druk hè?
Dit is vast en zeker het meest voorkomende antwoord. Moeten we daar nou zo blij mee zijn? Het lijkt als je dit antwoord geeft wel of het goed met je gaat, want je hebt het druk en druk is iedereen. Druk zijn hoort er tegenwoordig bij. De huidige 'moraal' kun je samenvatten in IK REN, DUS IK BEN. Omdat je rent, stel je wat voor. Mensen die nergens voor rennen, betekenen niet zo veel.
Want er is zoveel om voor te rennen; een kleine, niet complete, opsomming:

• Werken (voor die ene veelbelovende carrièrekans of voor het uitgaan)


• Studeren voor dat (cum laude) diploma


• Trainen voor die belangrijke wedstrijd


• Socializen / bier drinken / uitgaan


• .... Waar ren jij voor en hoe gaat het echt met je?

Heel vroeger, dacht men dat je pas wat was als je denkt: IK DENK DUS IK BEN (cognito ergo sum). Maar met denken kon je ook niet alles beredeneren, dus werd het IK VOEL DUS IK BEN. Ook dit was op den duur niet goed genoeg, en daarom is het nu dus IK REN DUS IK BEN.

Zou het niet mooi zijn als wij zouden zeggen IK GELOOF DUS IK BEN?! We mogen wel rennen, maar dan om God te dienen! Paulus pleitte al bij de Korintiërs voor hardlopen. Hij zegt: 'U weet dat er van alle atleten die in het stadion hardlopen, er maar één de prijs behaalt'. Loop dus zo dat u hem in de wacht sleept. Mensen die deelnemen aan een wedstrijd, moeten zich van alles ontzeggen.' De atleten waar Paulus het over heeft, liepen voor een prijs die zijn roem verliest. Wij rennen echter voor een prijs die nooit verloren gaat.

1 Kor 9:

Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. 25 Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. 26 Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. 27 Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.